Een muziekblog met weetjes, nieuwigheden, rariteiten, concertnieuws, bootlegs, etc, teveel om op te noemen,
maar met de gedachte: Hey I know it's only rock'n'n roll but WE like it
De nieuwe Wolfmother is uit,voor een professionele bespreking wendt u zich best tot de gekende kanalen, ik hou bij dit kortje : ik hoor de invloeden van Kyuss,Black Sabbath , Cream,Led,sixies riffs waarbij je denkt vanwaar ken ik die.Is dit nieuw ,vernieuwend,misschien niet maar t'is een fijn schijfje,khebeigenlijk lak aan nieuw en vandie zever,ze rocken en da's wa telt,want Hey I know it 's only rock'n'roll but we like it .
Na een kleine 5 weken in retraite vertoefd te hebben ,persooonlijke en verslavings problemen weer wa opgelost te hebben ,ben ik er terug en ja zoals de titel het al zegt: THERE's NO PLACE LIKE HOME.Thanx zoetje ,kelly,jens saar,jari & silke om er te zijn als het moeiilijk gaat en was .Luv yu all
Gisterenavond na de training en wat socializen in de kantine, werden de Torhout jaren weer boven gehaald , wie zag je er , hoeveel keer enzovoort . Deze mannen zijn me altijd bij gebleven.
In de winkel staan zijn cd's op de afdeling 'blues'. Maar de gitarist en zanger Aynsley Lister (32) kijkt veel verder dan dit traditionele genre. Hij mixt de blues op inventieve wijze met melodieuze rock en pop. De platencollectie van je ouders heeft een grote rol gespeeld in je muzikale vorming. "Mijn vader heeft veel invloed gehad. Zijn verzameling omvat elektrische blues en rock uit de jaren zestig en zeventig. Als kind accepteer je de muziek van je ouders of je rebelleert er juist tegen. Ik heb het geaccepteerd. Ik ben nooit gedwongen te luisteren naar die stijlen. Deze muziek klonk gewoon op de stereo, het ving mijn aandacht. Als gitarist ben je beïnvloed door Eric Clapton. Als je hem ziet spelen, volg je dan al zijn vingerbewegingen? "Nee, ik ben niet geïnteresseerd in techniek. Ik heb geen gitaarhelden. Clapton was een groot voorbeeld, maar ik beschouw hem niet als een held. Ik ben meer gericht op artiesten, mensen die het hele pakket voeren en een eigen identiteit hebben. Ik heb afgelopen jaar veel naar John Mayer geluisterd. Hij beschikt over een goede stem, is een prima gitarist en heeft mooie songs. Hij wordt niet saai." Je maakt blues met een modern randje. Jouw laatste plaat 'Equilibrium' neigt naarpure rock. "Het is een mix van blues, rock en zelfs pop. Naarmate ik ouder werd, luisterde ik meer naar commerciële muziek. Sommige liedjes zijn erg melodieus, anderen leunen op een gitaarriff of zijn bluesy. Er zit van alles in, daarom heb ik de cd ook 'Equilibrium' (balans) genoemd. Het album omvat alle stijlen waardoor ik ben beïnvloed." Is het moeilijk om je te onderscheiden, nu mensen veel vaker losse liedjes op iTunes kopen en de zeggingskracht van albums als geheel afneemt? "De generatie die albums van begin tot einde beluisterde is verdwenen. De wereld verandert, maar toch verkoop ik tijdens concerten nog veel albums. Ik maak geen singlemuziek, het kopen van een singletje is meer iets voor popliefhebbers. En om eerlijk te zijn: de zakelijke kant - gericht op verkoop - heeft me nooit aangesproken. Ik vind de muziek zelf het belangrijkst, ik wil dat zoveel mogelijk mensen mijn werk horen. De zakelijke aspecten laat ik over aan de mensen in de maatpakken."