AUS DIE OEDE DOZE

NIEUWE REGENBOOG

De voormalige RAINBOW leden Joe Lynn Turner, Tony Carey, Bobby Rondinelli en Greg Smith hebben de handen ineen geslagen om hun Rainbow verhaal van een extra hoofdstuk te voorzien. Een en ander onder de noemer Over The Rainbow.

De oplettende lezer weet meteen dat er in de line-up één naam ontbreekt: die van gitarist en bandleider Ritchie Blackmore. Welnu, voor die even schone als zware taak hebben de muzikanten niemand minder dan Ritchie’s zoon Jurgen (J.R.) Blackmore weten te strikken.

‘Ik heb na Rainbow zoveel gedaan – van country to opera – dat het me leuk leek om weer eens simpelweg rock te spelen. En een keer niet zelf alles te hoeven zingen’, vertelt toetsenist Tony Carey, die in jaren 70 deel van Rainbow uitmaakte. De leden van Over The Rainbow speelden overigens niet in dezelfde bezetting, maar maakten allen deel uit van verschillende line-ups.

Blackmore Jr. vindt het een hele eer om met de andere musici op een podium te mogen staan. Ik heb nooit eerder met ze gewerkt, aldus Jurgen, maar ik heb ze toen ik jong was wel bewonderd. Daardoor voelt het alsof het broers van me zijn.’

Zanger Joe Lynn Turner benadrukt prettige herinneringen te hebben aan zijn samenwerking met J.R.’s vader Ritchie. Omdat die het echter te druk heeft met zijn huidige band Blackmore’s Night, vindt Turner J.R. de enige logische keuze als vervanger. ‘ik Heb hem de afgelopen jaren op de voet gevolgd bij al zijn projecten. Hij is erg getalenteerd.’

De eerste optredens staan in februari 2009 gepland. De band maakt haar podiumdebuut in Rusland.

VOOR MURKE EN KIP

Voor ons honeymoon koppel on the road in the USA
REDEL & family wishes you a very rockin' trip
Well Ive been lookin real hard
And Im tryin to find a job
But it just keeps gettin tougher every day
But I got to do my part cause I know in my heart
I got to please my sweet baby, yeah

Well, I aint superstitious
And I dont get suspicious
But my woman is a friend of mine
And I know that its true that all the things that I do
Will come back to me in my sweet time

So keep on rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby

I went from phoenix, arizona
All the way to tacoma
Philadelphia, atlanta, l.a.
Northern california where the girls are warm
So I could be with my sweet baby, yeah

Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Baby, baby, baby
Keep on rockn
Rockn me baby
Keep on a rockn
Rockn me baby

Dont get suspicious
Now dont be suspicious
Babe, you know you are a friend of mine
And you know that its true
That all the things that I do
Are gonna come back to you in your sweet time

I went from phoenix, arizona
All the way to tacoma
Philadelphia, atlanta, l.a.
Northern california where the girls are warm
So I could hear my sweet baby say

Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me, rockn me, rockn
Baby, baby, baby
Keep on a rockn me baby
Keep on a rockn me baby

UNITOPIA THE GARDEN RECENSIE

Soms kan muziek zo mooi en tijdloos zijn dat woorden te kort schieten. Omschrijven van het beluisterde is dan bijna niet te doen en eigenlijk dient er alleen genoten te worden. Omdat de recensie dan wel erg kort wordt ga ik toch mijn best doen. We hebben het over de Australische band Unitopia. De band is al in 1996 opgericht door zanger Mark Trueack en toetsenist Sean Timms, maar heeft nu pas haar tweede album uitgebracht. Daar hebben ze dan ook drie jaar de tijd voor genomen. We praten dan wel gelijk over een ruim honderd minuten durend dubbelalbum met als titel The Garden. De uit zes personen bestaande band gebruikt een heel scala aan instrumenten om haar ideeën in muziek om te zetten. Behalve de gebruikelijke instrumenten horen we ook mandoline, banjo, saxofoon, klarinet, fluit en diverse percussie instrumenten.

Het is geen gemakkelijke kost wat Unitopia ons voorschotelt maar de muziek is zo afwisselend, ingewikkeld en tegelijkertijd zo pakkend dat je oren tekort komt. Elk van de twee cd’s worden gedragen door een lang nummer. Op de eerste cd is dat het 22 minuten durende titelnummer en op de tweede cd is dat het zestien minuten klokkende ‘Journey’s friend’. In die nummers vind je redelijk rechtlijnige progrock stukken die worden afgewisseld met pure jazz en fusion. Mooie tempowisselingen en prachtige breaks maken deze nummers tot onvergetelijke luisterervaringen. Door het gebruik van de saxofoon doet de band me soms wel wat aan ons eigen Alquin denken, maar ook namen als Spock’s Beard, Flower Kings en Porcupine Tree duiken regelmatig op. Al gaan die vergelijkingen weer even vaak mank. Ook invloeden van jaren zeventig bands als Yes, Genesis, Focus en Brainbox komen bij tijd en wijle langs. Unitopia haalt overal wat uit en smeedt daar zijn eigen geluid van.

Het vermelden waard is: ‘Give And Take’ dat gebaseerd lijkt op ‘Computer Eyes’ van Ayreon. Ook heel fraai is het miniatuurtje ‘Here I Am’ dat vergelijkingen met Snow Patrol oproept. Om nog maar eens aan te geven hoe afwisselend de muziek is. De fraaie stem van zanger Mark Trueack is licht nasaal, maar heel prettig om naar te luisteren. Ook de andere bandleden laten zich niet onbetuigd in de fraaie koortjes en daarbij steelt bassiste Shireen Khemiani de show met haar zang in het prachtige ‘Love Never Ends’. Eigenlijk is elk nummer wel als hoogtepunt te benoemen.

Bijna vier decennia progrock wordt door Unitopia in één album samengevat waarbij het geheel toch verrassend coherent klinkt. Dit album is moeiteloos te plaatsen in het rijtje van de allergrootste progrock releases uit de muziek geschiedenis. Voor mij het album van het jaar en de eerste keer dat ik vijf sterren uitdeel en dat is geenszins overdreven. Wat een Goddelijk werkstuk!

NIEUWE UNITOPIA

Voila , we're back on the track en wat voor een track , de nieuwe Unitopia is uit , wablief , wie , van waar etc.rustig en je leert er alles over de komende dagen , but enjoy the new clip.

Werkvakantie

Wegens grote werkzaamheden ten huize Redel , alles verhuist naar de garage en van dienst dit lang weekend , de mouwen opgerold, de hamer en de beitel in aanslag , is de home of music blog tijdelijk buiten gebruik , hopelijk gaat alles vlot en kan ik vanaf dinsdagavond terug on line.Allez ne goe wapenstilstand , en toet dinsdag ,
Let's work.